Loreva

Kołysanka podziemna

Ja nie umarłem, jeno1 jestem tam,
gdzie wzdycha wilgoć ciemnych zakamarków,
i kołysankę śpiącym ziarnom gram —
źródło podskórne jest moją fujarką;

ja nie umarłem, jeno jestem mgłą,
którą uskrzydlę, na niebo poniosę,
rozwinę w obłok i posieję rosę,
a krety niechaj w ziemnym futrze śpią...

Niech poczekają, zanim świt wymarzę,
co skwarną dłonią zgarnie gęsty śnieg,
aż się przebiję długim korytarzem,
podziemny promień, na wiosenny brzeg.

Ja nie umarłem, jeno jestem tam,
gdzie źdźbła słoneczne skrzętny chomik ciuła,
i kołysankę przyszłym plonom gram —
nędzna to piosnka, chociaż bardzo czuła;

ale poczekam, skorom w sercu skrył
wiązkę promieni, którą w brzask przemycę —
żeby mi tylko nie zabrakło sił,
nim wykołyszę przyszłą błyskawicę.

Bo jeśli runie niespodziany grom
i deszczem przedrze mroczny mój korytarz,
z strumieni wzniosę śródobłoczny dom,
w którym mą wierność podziemną wyczytasz...

Ja nie umarłem... śpijcie, przyszłe dnie.
Śpij, kreci smutku... żyj, podziemny śnie.

12 marca 1943

jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Jerzy Kamil Weintraub-Krzyżanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kołysanka podziemna · Okładka na podstawie: Ivan Dimitrov@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kołysanka podziemna · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/weintraub-kolysanka-podziemna/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.