Loreva

Nimfa

Sącząc wodę z warkoczy, z łóz1 nadbrzeżnych wstaje
I w brzóz idzie uśpione, białopienne gaje,
Lotną stopą z ziół rośnych2 chłodne krople strąca,
Wstecz rozkosznie podana pod falą miesiąca3.

Biódr4 nagość otuliwszy w mgielny zwój puszysty,
Ku gwiazdom ócz5 ciekawych zwraca ametysty.
Cała w przędzy srebrzystej rozwłóczonych cieni,
Gra na siatce drgających, miesięcznych promieni.
Jasnych dźwięków różaniec — wszystkie szmerne gwary
Drżą na strunach tej śpiewnej, miesięcznej cytary6...

A w gaju białopiennym, pod tych dźwięków mocą
Jakieś białe sny wstają, bielą ciał migocą —
I białe rozkwitają na opalu wodach
Wszystkie nimfy, uśpione w helleńskich7 ogrodach.

łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski] ↩
rośny (daw.) — pokryty rosą. [przypis edytorski] ↩
miesiąc (daw.) — księżyc; miesięczny: księżycowy. [przypis edytorski] ↩
biódr — dziś popr.: bioder. [przypis edytorski] ↩
ócz (daw.) — dziś popr.: oczu. [przypis edytorski] ↩
cytara — starożytny instrument podobny do liry. [przypis redakcyjny] ↩
helleńskich — greckich. [przypis redakcyjny] ↩