Loreva
Loreva

Utwór 34 z 101

Na poduszkę

Szlachetne płótno, na którym leżało 
Owo tak piękne w oczu moich ciało, 
Przecz1 tego smutny u Fortuny sobie 
Zjednać nie mogę, aby głowie obie 
Pospołu2 na twym wdzięcznym mchu leżały, 
A zobopólnych3 rozmów używały? 
Więcej nie śmiem rzec, bo i tak się boję, 
Że z tych słów Zazdrość myśl rozumie moję. 
  1. przecz (starop.) — dlaczego. [przypis edytorski] ↩
  2. pospołu (starop.) — razem. [przypis edytorski] ↩
  3. zobopólnych (starop.) — wspólnych. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Na poduszkę · Okładka na podstawie: Nono Fara@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Na poduszkę · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze-na-poduszke/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis