Loreva
Loreva

Utwór 13 z 31

Psalm 3. O łasce

J. Andrzejewskiemu  
Cóż mi, Panie, żem lepszy od cieni? W ich tłumie 
ognia Twoich objawień rozróżnić nie umiem 
od cieni, które we mnie i wśród których błądząc 
jestem sercem ciemności i ciemności żądzą.  
Kiedy przeze mnie wołasz, jakże ja ostaję, 
kiedym jest sam dla siebie obiecanym krajem? 
I cóż mi, żem szkatuła, w której nic już więcej 
ponad głos w niej zamknięty i złoto uświęceń?  
Ja nie okrętem Tobie, bo gdzie by mi unieść 
Twój czas nienazywany, Twoje sny — zrozumieć. 
Ja sam we śnie płaczący, skuty małym strachem, 
przybity niebem znaków jak zwalonym dachem. 
Ja sam w tym śnie rzucając ramionami w ciszę, 
sam swoich dni nie umiem, swych ramion nie słyszę. 
Przywróć mi, Panie, siłę zamyśleń skupionych, 
gdzie mimo trwóg świadomość — ręce są jak dzwony 
poważne, morzem brzmiące, a światem serdeczne, 
co choć w nim, to ponad nim blaskiem — ostateczne 
dn. 20. XII. 41 r.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Psalm 3. O łasce · Okładka na podstawie: SashaW Darkness, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Psalm 3. O łasce · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-psalm-3/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis