Źródło i licencja tłumaczenia
Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume...)
Zbiegają lata; ni modlitwa nasza
Zmarszczków z oblicza odstraszyć nie umie;
Starości, ani śmierć nie odstrasza.
Choćbyś mu trzysta byków bił codziennie,
Jak raz Tytyja3 z Gerionem4 wziął w oków5
Czarnego Stygu6, tak trzyma niezmiennie.
Radzi nie radzi pójdziem kiedyś wszyscy
Przez jego czarne przewozić się wody,
Wielcy królowie, pachołkowie niscy.
I unikamy burz Adriatyku;
Próżno, gdy powiew pociąga jesienny,
Chronimy zdrowia od chorób bezliku.
Mknącej leniwo; patrzyć na tortury
Cór Danausa10 przeklętych na wieki,
I na Syzyfa11 trud u stoku góry.
Od roli, domu, małżonki nadobnej;
A z drzew, którymiś umaił twe sady,
Za tobą pójdzie li12 cyprys żałobny13.
Mądrzejszy dziedzic wypije, zmitręży15 —
I po podłodze lać się będzie strugą
Wino, co warte iść na stół do księży.
- Postumius — postać niezidentyfikowana przez historyków literatury, być może fikcyjna. [przypis edytorski] ↩
- Pluton (mit. rzym.) — bóg świata umarłych, odpowiednik Hadesa w mit. gr. [przypis edytorski] ↩
- Tytios (mit. gr.) — jeden z gigantów, syn Zeusa i Gai lub Elary; został strącony do Tartaru za próbę gwałtu na Leto, matce Apollina i Artemidy; w ramach kary sępy wydziobują mu wciąż odrastającą wątrobę. [przypis edytorski] ↩
- Gerion (mit. gr.) — olbrzym o trzech głowach, trzech tułowiach i trzech parach kończyn; właściciel trzody wołów, zabity przez Heraklesa podczas wykonywania jednej z dwunastu prac. [przypis edytorski] ↩
- wziął w oków (daw.) — zakuł w kajdany. [przypis edytorski] ↩
- Styks (mit. gr.) — rzeka w Hadesie, podziemnej krainie zmarłych. [przypis edytorski] ↩
- pożywamy — dziś popr.: spożywamy. [przypis edytorski] ↩
- stracha — dziś popr.: straszy. [przypis edytorski] ↩
- Mars (mit. rzym.) — bóg wojny, odpowiednik Aresa w mit. gr. [przypis edytorski] ↩
- córy Danausa (mit. gr.) — Danaos (Danaus) miał pięćdziesiąt córek, zwanych Danaidami; zostały one zmuszone do zawarcia związków małżeńskich, przez co w noc poślubną zabiły swoich mężów; za ten czyn zostały skazane na wieczną karę w Tartarze: ciągłe próby doniesienia wody w dziurawych dzbanach. [przypis edytorski] ↩
- Syzyf (mit. gr.) — przebiegły założyciel i król Koryntu, który zdradził sekret Zeusa, a następnie podstępnie uwięził posłanego po niego Tanatosa (Śmierć), za co został skazany na pośmiertne męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: wtaczanie na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu. [przypis edytorski] ↩
- li (daw.; książk.) — tylko; jedynie. [przypis edytorski] ↩
- cyprys żałobny — cyprys to drzewo, które zostało poświęcone Plutonowi, ponieważ raz ścięte nie odrasta; symbolizuje grób, żałobę, niegdyś używane do wyrobu trumien; staroż. Grecy i Rzymianie wkładali gałązki cyprysu do grobów. [przypis edytorski] ↩
- cekub — gatunek wina. [przypis edytorski] ↩
- zmitrężyć — zmarnować. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Horacy
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/horacy-piesn-ii-14-tlum-siemienski/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Lucjan Siemieński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.