Dzień pierwszy wiosny

Zawiośniało wiele mało,
Słonko w górę pnie się,
Po spadlinie woda płynie,
Taje śnieg na strzesie1.

Z brzaskiem dzionka pieśń skowronka
Rozwesela ludzi —
Och! na gody do swobody
Bóg przyrodę budzi!

Kmieć wesoły, na swe woły
Jarzmo2 naporządza;
W każdym łonie ogniem płonie
Jakaś nowa żądza.

Smutny stoję!... Serce moje,
Przecz3 nie bijesz głośniéj?
Czyż się w tobie, jakby w grobie,
Nigdy nie zawiośni?

Wspomnieć miło, co to było
Onegdajszej wiosny!
Człek był inny, tak dziecinny,
Pusty, tak radosny!

Tak śpiewaniem, tak kochaniem
Wszystkie czucia brzmiały,
Że w ramiona, że do łona
Tuliłby świat cały!

Toż z zapałem wzrok mój słałem
W siedziby aniołów;
Dziś się głowa w dłonie chowa,
Ciężka jakby ołów.

Toż piosneczka skowroneczka
Szczęściem pierś zaludni;
Dziś szeleści smutne wieści
Jak w bezwodnej studni.

Toż szalony, na przegony4
Z wiatrami biegałem;
Dziś się sunę, jakbym trunę5
Wiódł z ojcowskiem ciałem.

Prawda, zima srogo trzyma
Aż — od Listopada;
Ziemia cała skamieniała,
Jak trup sina, blada.

Lecz... czyż przecie wszystko w świecie
Mróz tak ścina, suszy,
Że wyniszcza nawet zgliszcza
Świętych uczuć duszy? ...

Cudów dzieło!... Coś mignęło,
Jakieś ptaszę wieszcze:
„To nie cuda, to ułuda,
To nie wiosna jeszcze!

To nie ona upragniona
„Liczko swe odsłania:
To przedwieśnie6 — ona wskrześnie
W sam dzień zmartwychwstania!”

Dni pustoty, śnie mój złoty,
Więc mi powrócicie,
Gdy w naturze przejdą burze
Wskrześnie nowe życie?

Więc mi wróci dawne czucie,
Co pogardza znoje,
Dawna wiara, rzewność stara
I kochanie moje?

I myśl łódka, wesolutka
Wyrwie się mieliźnie,
Z objęć burzy się wynurzy
Falom się wyśliźnie?!

Wolaż Boża! — u podnoża
Twego, o Jehowo!
Smutną moję gęśl nastroję
Na piosenkę nową.

I rozgłośnie młodej wiośnie
Piosnka ma wybuja,
Z ludźmi społy7 i z anioły,
Pod takt: Alleluja!

na strzesie — dziś popr. forma Msc.lp: na strzesze. [przypis edytorski] ↩
jarzmo — uprząż do orki. [przypis edytorski] ↩
przecz (daw.) — dlaczego. [przypis edytorski] ↩
na przegony — na wyścigi. [przypis edytorski] ↩
truna — dziś: trumna. [przypis edytorski] ↩
przedwieśnie — dziś popr.: przedwiośnie. [przypis edytorski] ↩
społy (daw.) — wspólnie. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Wincenty Korotyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dzień pierwszy wiosny · Okładka na podstawie: paparutzi@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dzień pierwszy wiosny · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-dzien-pierwszy-wiosny/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.