Loreva
Loreva

Wizja

Po tajemniczym chodzę sadzie, 
gdzie z drzew spadają srebrne puchy, 
gdzie śród mirtowych gajów błądzą 
samotne, jasne duchy... 
W jakimś marzeniu i słodyczy 
przez pełne kwiatów stąpam grzędy, 
i nie wiem, ile razy nocą 
przeszedłem już tamtędy... 
Nade mną gwiazdy złote płoną 
i srebrnolicy księżyc świeci; 
czasem mistyczny mi nad głową 
z szelestem ptak przeleci... 
A potem cisza, wielka cisza, 
że serca swego słyszę tętno, 
aż gdzieś śród mirtów pieśń zadzwonią 
słowiki przenamiętną... 
I wtenczas z gąszczy się wyłania 
świetlista postać w blasku cała 
i ku mnie idzie roztęskniona 
powiewna, cicha, biała... 
I w swe ramiona mnie zamyka, 
jak w nieuchwytne dwie obręcze, 
a na jej rozkaz w duszy mojej 
cudowne wstają tęcze... 
Ich łuki łączą siedmiobarwne 
moją samotną jaźń z wszechświatem, 
i wtedy w przestrzeń bezgraniczną 
marzeniem mknę skrzydlatem... 
I tak mi dobrze, cicho, słodko 
w objęciach mojej wizji sennej, 
która unosi mnie wraz z sobą 
w kraj jasny i promienny... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Zdzisław Dębicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wizja · Okładka na podstawie: Jonathan Combe, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wizja · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/debicki-wizja/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis