Źródło i licencja tłumaczenia
Memnon
PP. Trojackim.
W cichej grocie, gdzie się jutrznia zwykła kryć,
Ranny Memnon na wilgotnych mchach leży,
I nie może umrzeć, ani żyć.
Tam przychodzi nad swym synem ronić łzy,
I na chwilę macierzyńskich łez rosa
Z jego czoła spędza ciężkie sny.
Cichej skargi melodyjny, smutny ton,
Przypomina dni wielkości i chwały,
I swej matce tak się skarży on:
Tego trwania pośmiertnego straszny dar?
Żem pozostał dla podziemnych zagadką,
A dla żywych jedną z próżnych mar.
Świadomości, z której płynie tylko ból,
Po co było zatrzymywać u progów,
Gdym miał odejść do szczęśliwych pól?
Naraz stracić całą pamięć ziemskich dni,
Niż pozostać nawpół martwym na ziemi,
Z sercem, które o przeszłości śni.
Skrę żywota przez tę długą grobu noc,
Gdy mi wszystkie jego dary odjęto:
Dzielność, chwałę i królewską moc!
Może śmiało bezwładnego deptać lwa...
A ja muszę znosić wszystkie męczarnie,
Bo tak chciała, matko, miłość twa!»
«Synu — rzeknie — biedny synu mój!
Znosić musisz taki smutny los po to,
Byś mógł powstać na ostatni bój.
Wszystko trzeba okupywać nam,
Trzeba w grobie zdobyć nową moc ducha
Chcąc do życia znów powrócić bram».
Źródło i licencja
Domena publiczna · Adam Asnyk
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Memnon · Okładka na podstawie: Dimmed@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Memnon · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-memnon/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.