Loreva
Loreva

Utwór 11 z 36

Na mięszania i rozrywania sejmów

Rzekł niesprawiedliwy sam w sobie, aby grzeszył: a zmrużywszy oczy, nie chciał się oglądać na bojaźń Bożą.

Nie chciał zrozumieć przewrotności umysłu swego, ani uważał1, że w zgubie ojczyzny i samemu zginąć przyjdzie.

I tak zdradliwie mówił przeciwko matce własnej; a gorszy pasierba2, piersi te lżył, które go karmiły.

Głowa jego nie myśliła3 o dobro pospolitem4, ale żeby się dobrze mieć, by5 i złe czyniąc; a nienasycona podwyższenia chciwość6 nie chciała się obejrzeć na prawo przystojności7.

Ojczyzna w uściech8 i obrona jej, a w sercu kończyste żądło jak węda u hipokryty.

Stąd uczynił się rzecznikiem w skomo9 na obronę dobra pospolitego, a pod pokrywką publiki, tai zawziętość10 sejmu rozerwania.

Mówiąc skrycie sam w sobie: Cóż mi za to pieczołowanie11 o ojczyznie? kiedy inszą12 drogą pomogę sobie do dobrego mienia.

Droga cnoty przykra, nagroda zasług niepewna, wdzięczność za odwagi omyla; a gdy występków nie karzą, grzeszyłby, kto by dobrze czynił.

I tak udaje się przeciwną od gościńca ścieżką; a między sobie podobnymi rozsiewa ducha przeciwieństwa.

Ród jaszczurczy i właściwe Judasza pokolenie; bo i ten Pana w rękę całując, dla błahego kwestu13, ojczyznę własną przedaje.

Psia natura, która węchem pożywienia śledzi; a znalazłszy, na plugawem ścierwie opada.

Widzisz to, Boże, czuły wolności naszej stróżu, i grozisz pomstą zdrajcy; któryś tego balsamu wolności przez „nie pozwalam”, w truciznę obracać nie kazał.

Ale jako bezoar14 w zakrytem naczyniu zachować był powinien: on go teraz, datkiem przekupiony, na niezdrowie pospolite używa.

Idzie jednak za zdrajcą, choć leniwa Nemezis15, a wyzionąwszy niecnotliwy wziątek16, samego czeka judaszowskie myto17.

Upadną, upadną ci, którzy ojczyznie źle służą; a plemię cnotliwego na to miejsce dziedziczyć będzie.

Wyżeną18 przekupionego ojca Cherheles potomków z domu, a ze złego zbioru drobna dziatwa nie ucieszy się.

Jeno19 szpetna sława aż do obmierżenia zostanie i będzie pamiątka jego w pośmiewisku tak, jako onego, który w Efezie bóżnicę Diany zapalił20.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc21.

  1. uważać (daw.) — tu: zwracać uwagę. [przypis edytorski] ↩
  2. gorszy pasierba (daw.) — gorszy od pasierba. [przypis edytorski] ↩
  3. myśliła (daw. forma) — dziś: myślała. [przypis edytorski] ↩
  4. o dobro pospolitem (daw. forma) — dziś Msc.lp: o dobru pospolitym (tj. powszechnym, społecznym). [przypis edytorski] ↩
  5. by (daw.) — tu: choćby, chociażby. [przypis edytorski] ↩
  6. podwyższenia chciwość (daw.) — usilna chęć wywyższenia się; pożądanie uzyskania wyższej pozycji (w hierarchii urzędów, hierarchii społecznej itp.). [przypis edytorski] ↩
  7. przystojność (daw.) — to, co przystoi (robić, mówić itp.); odpowiednie zachowanie, właściwe postępowanie. [przypis edytorski] ↩
  8. w uściech (daw. forma) — w ustach (tj. tu: w słowach, w deklaracjach słownych). [przypis edytorski] ↩
  9. w skomo — prawdopodobnie powinno być: wrzkomo, tj. rzekomo, niby to; możliwe jednak, że jest to jakaś forma przysłówkowa utworzona od czas. skomać: ostrzyć zęby na co, mieć apetyt, względnie od skoma (także szkoma, oskoma): apetyt, ślinka na co. [przypis edytorski] ↩
  10. zawziętość — tu: zawzięta chęć a. postanowienie; zawziętość sejmu rozerwania: silne, nieprzezwyciężone postanowienie, aby doprowadzić do zerwania sejmu. [przypis edytorski] ↩
  11. pieczołowanie (daw.) — staranność, dbałość. [przypis edytorski] ↩
  12. inszy (daw.) — inny. [przypis edytorski] ↩
  13. kwest (daw.) — tu: zysk, dar, datek. [przypis edytorski] ↩
  14. bezoar — rzekomy kamień jelitowy; nagromadzenie niestrawionych substancji w żołądku zwierząt; w średniowieczu bezoary uważane były za talizmany, przypisywano im właściwości magiczne (źródła niezwykłej mocy) i lecznicze (używane były jako odtrutki). [przypis edytorski] ↩
  15. Nemezis (mit. gr.) — bogini zemsty, sprawiedliwości i przeznaczenia; uosobienie gniewu bogów, ale stojąca ponad i poza władzą bogów olimpijskich; córka Nocy (gr. Nyks), strażniczka sprawiedliwości świata, wykonawczyni nieuniknionych praw. [przypis edytorski] ↩
  16. wziątek — tu: dar, łapówka. [przypis edytorski] ↩
  17. myto — cło; tu: grzywna, karna opłata. [przypis edytorski] ↩
  18. wyżeną (daw. forma) — wygonią. [przypis edytorski] ↩
  19. jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski] ↩
  20. który w Efezie bóżnicę Diany zapalił — Herostrates. [przypis edytorski] ↩
  21. etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Wespazjan Hieronim Kochowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Psalmodia polska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kochowski-psalmodia-polska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis