Loreva
Loreva

Rozdział 6 z 27

V

Jak właśnie flores na tej niwie,  
Którą blask słońca grzeje złoty,  
Tak ona Zofka błogo żywie  
W trwałych splendorach cichej cnoty.  
Ze złota kosy, z róż ma lice,  
Chabrowe oczy z kruczą brewką, —  
Tedy się pysznią cne rodzice  
Oną zbyt cudną swoją dziewką!  
Ba! Zofka słonko! Zofka ksieni!1 
I dla piastuny, Krzychy staréj;  
(Tę czarownicą plebs być mieni,  
K’czemu zaś trudno skłonić wiary!) 
Bywało, dziewka tęskni, wzdycha,  
W łzach fiołki źrenic skrzą niebieściéj —  
O pięknych księciach stara Krzycha  
Gwarzy jej cudne opowieści...  
  1. ksieni — w znaczeniu księżna. [przypis autorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kronika Mieszczańska · Okładka na podstawie: edward musiak@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kronika Mieszczańska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kronika-mieszczanska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis