Loreva
Loreva

Utwór 8 z 10

II

Skończoność

Tyle nam pieszczoty, 
Co dla czworga rąk. 
A ty, zmierzchu złoty, 
Konaj wpośród łąk. 
Jedna dal w błękicie, 
Ale różna łódź! 
Trzebaż było życie 
Z ową dalą skuć?... 
Późny wieczór stroni 
Od zielonych bruzd. 
Dłoniom zbrakło dłoni, 
Ustom zbrakło ust! 
Szczęście, co od słońca 
Wzięło czar i kres, 
Dobiega do końca, 
Unikając łez. 
Oto — zlękłe ciało, 
Oto gwiezdny kurz! 
To, co stać się miało, 
Niech się stanie już! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Skończoność · Okładka na podstawie: 20090915.SD850IS.2791.P1, See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Skończoność · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziejba-lesna-ii-skonczonosc/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis