Loreva
Loreva

Utwór 2 z 7

Kołysanka jodłowa

Dr. Zygmuntowi Żółcińskiemu 
Koniec wróżą lekarze. 
Przyjechała rodzina, 
Sfrasowani grabarze 
Męża, brata i syna. 
Słońce mocno przypieka, 
Każdy atom rozkłada —  
Jakąś resztkę człowieka, 
Kosmicznego owada. 
Resztka życia kołata, 
Lecz już płuca wyplute... 
Jeszcze jeden dzień lata 
Gruźlikowi nad Prutem1. 
A tu z każdym dniem jodły 
Stokroć w lipcu wonniejsze... 
Cóż, i jodły zawiodły, 
Nie pomogło powietrze. 
W termometrze rtęć skoczna 
Jutro się uspokoi. 
Z próżnią przykro widoczną 
Przestrzeń wnet się oswoi. 
Poprzez wonność jodłową 
Pójdą, każde w swą stronę, 
Ciało — w ziemię lipcową, 
Dusza w góry zielone. 
  1. Prut — rzeka graniczna pomiędzy Rumunią a Mołdawią, w południowo-wschodniej Europie, lewy dopływ Dunaju. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jerzy Liebert

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kołysanka jodłowa, I · Okładka na podstawie: tree-species@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kołysanka jodłowa, I · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kolysanka-jodlowa-i/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis