Loreva
Loreva

Utwór 98 z 165

Żydek

Szła dziecinka, biedna wynędzniała, 
Oczki rączką zasłaniała, 
Spostrzega to przez okno dobroczynna pani, 
I chleba posyła dla niej. 
Cieszy się już zawczasu myślą pięknej cnoty, 
Bo cóż milej, jak ulżyć cierpieniom sieroty? 
Wkrótce powraca z chlebem służąca zdyszana, 
„Ach — rzecze — pani kochana! 
To żydziak, a któż widział wspomagać żydziaka?” 
Dobrą panią uwaga oburzyła taka. 
„Ale biedny — odpowie wesprzeć go potrzeba; 
Idź, natychmiast mu zanieść ten kawałek chleba 
On bliźni, nic nie znaczy w wyznaniu różnica, 
Wszak jednakowo słońce wszystkim nam przyświeca.”  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Żydek · Okładka na podstawie: Seeded, malted bread, Francis Storr@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Żydek · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zydek/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis