Utwór 25 z 158

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić dramat pt.

Dramat zdradzonego mężczyzny, czyli Przygnieciony przez kredens

Osoby:

MĘŻCZYZNA i KREDENS

Scena przedstawia izdebkę, gdzie stoi wyżej wspomniany starożytny trzypiętrowy Kredens z galeryjką w kształcie uciesznym i gzymsem 1z trąbiącymi aniołkami.

MĘŻCZYZNA

Cogito, ergo sum2, to znaczy: myślę, więc jestem — powiedział kolega Kartezjusz3. Ale co z tego, że ja jestem, kiedy mojej żony nigdy nie ma. Ona całymi dniami siedzi w café i plotkuje.

A tymczasem:
grzybki niezamarynowane,
skarpetki niepocerowane,
kurze niepościerane,
łóżka niezasłane,
ryby nieoskrobane,
kartofle nieobrane,
jajka nieugotowane,
krany niepozakręcane,
a ja patrzę na pustą ścianę
i łykam gorzkie łzy.

łyka raz po raz

Jedyne moje towarzystwo, jedyny mój przyjaciel to ten stary kredens, świadek moich cierpień i tęsknot. O, gdybyś umiał mówić, stary kredensie, kredensie z galeryjką w kształcie nieokreślonym i z gzymsem, na którym dwa aniołki dmą w złote puzony!!

Ale coś zdaje mi się, że ten kredens znowu się chwieje. Najprawdopodobniej Pikuś znowu odgryzł nóżkę. Przeklęty Pikuś.

Rozpaczliwym ruchem poprawia Kredens, Kredens przewraca się i przygniata rozmówcę.

MĘŻCZYZNA

spod Kredensu

O, jak mi dobrze! Może nareszcie skończą się moje cierpienia. Co to? Aha, to słoik z chrzanem otworzył się i chrzan zalewa mi oczy. Przebaczam ci, Mario.

pauza

Mario, gdzie w tej chwili jesteś? Czy może u Alicji? Czy ewentualnie w ulubionym café? Czy może zapisałaś się na kurs szybowcowy i bujasz teraz jaskółeczką wśród obłoków wysoko, nad trywialnym kominem naszego domu i, że tak powiem, vanitas vanitatum4? Ty jak świetlany duch ponad ziemskim padołem. Ja natomiast pod kredensem. Mario, przebaczam ci. A ty, kredensie, przygnieć mnie do reszty.

KREDENS

ludzkim głosem

Proszę bardzo!

Przygniata go do reszty.

Kurtyna

16 października 1949

gzyms — dekoracyjna listwa umieszczana w górnej części mebla. [przypis edytorski] ↩
Cogito, ergo sum (łac.) — jeden z najsłynniejszych cytatów filozoficznych w historii, zaczerpnięty z Rozprawy o metodzie Kartezjusza. W oryginale francuskim brzmi: Je pense, donc je suis. Na przestrzeni dziejów był wielokrotnie interpretowany; w dużym uproszczeniu wyraża przekonanie, iż jedyną niepodważalną pewnością jest istnienie podmiotu myślącego i wątpiącego, podczas gdy wszystkie inne rzeczy mogą zostać wzięte w nawias. [przypis edytorski] ↩
René Descartes (1596–1650) — ojciec myśli nowożytnej; filozofujący matematyk i fizyk; część jego twórczości wylądowała w indeksie ksiąg zakazanych. [przypis edytorski] ↩
Vanitas vanitatum et omnia vanitas (łac.) — słynny biblijny cytat: „Marność nad marnościami i wszystko marność” (Koh 1,2). [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dramat zdradzonego mężczyzny, czyli Przygnieciony przez kredens · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-dramat-zdradzonego-mezczyzny/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.