Loreva
Loreva

Utwór 34 z 54

I

Biała rzeźba chmury spiętrzonej jak lodowiec. Świetlana 
postać, sferyczna przodownica, nieskalana Swietłana 
prze naprzód. Zmienia swe proporcje 
jak siłacz zapracowujący na pamiątkowe proporce 
godzinami mordęgi nad każdym modułem muskulatury 
poddawanej co miesiąc, w świetle, osądom jury. Niezawisłe chmury. 
Busoł kołuje nad łąką. Wróble, szara, dziarska 
gromada rozsypuje się na asfalcie niczym szaradziarska 
kombinacja punktów, które połączywszy gmatwaniną linii, 
otrzymasz klarowny obraz. Ciamka, oblizuje się, ślini 
leszcz jadący sprzedawać się w Berlinie, prawdziwe widowisko, jak zmysłowo je gruszkę. 
Przed snem pocałunek: wyciera starannie usta o plecak służący mu za poduszkę. 
Ja wysiadam niedługo. Też sobie pozwolę na luksus 
soczystego owocu, wciąż czuję w żołądku ostry kuksaniec kuksu. 
O, trzymający w dłoniach gędziebne naczynia, wolni od trup i grup 
powietrzni muzykanci, gdzie mój trup znajdzie grób? 
Kto odda niesprawiedliwość wymyślonym zaletom? 
Kto mnie opłacze waletą? Kto pójdzie za lawetą? Damy przeciwko waletom? 
Źródło i licencja

Kult ciała · Jacek Podsiadło

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Kult ciała · Okładka na podstawie: Derbeth@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kult ciała · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podsiadlo-kult-ciala/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis