Loreva
Loreva

Utwór 123 z 165

Marynia

Marynia raz dostała wstążkę od babuni, 
Wstążką wielkim skarbem u niej, 
Z radości się nie posiada. 
To ją rozwinie, to ją znowu składa, 
To ją włoży na głowę, to do boku przypnie, 
To z niej nowy użytek wymyśli dowcipnie; 
Słowem, wstążka wszystkiem u niej; 
A zwłaszcza, że od babuni. 
Lecz kto cnotę wyssał z mlekiem, 
Kto ma nią zajaśnieć z wiekiem, 
W czyjem sercu szlachetnych uczuć ogień tleje, 
Ten już w dzieciństwie, piękne rokuje nadzieje, 
I któżby się spodziewał, że Marynia mała, 
Coby za skarby świata wstążki nie oddała, 
Jedynie jakiemś tkliwem uczuciem przejęta, 
W darze między służące rozdzieli dziewczęta? 
A jednakże tak się stało, 
Bo z Maryni coś kiedyś dobrego być miało.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marynia · Okładka na podstawie: Polka Dot and Bow Cupcakes, Clever Cupcakes@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marynia · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/marynia/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis