Loreva

[Duch twój, gdy dzisiaj...]

Duch twój, gdy dzisiaj w rok owy się chyli,
Pojąć nie może śródgwiezdnych przestrzeni,
Jakie dzieliły cię od ludzkich cieni.
Zdumienie czoło skłania k’tamtej1 chwili:

Kiedyś budował dla runa świątnice,
Przewyższające blady przepych ziemi,
I urzeczony ciszą był port niemy
I złoty kolor snów, jak błyskawice;

Przez skalne piargi wonczas2, ścieżką znaną,
Owocorodne zawiodło cię lato,
Stoki darzyły uśmiechu zapłatą
I przybysz w zjawach miał duszę skąpaną.

Otóż i łąka w aksamitach cała
I zwisające złoto-płodne kłosy,
Dzwonienie sierpów i żniwiarzy głosy...
Ziemia cię woła, która nas wydała.

k’tamtej (daw.) — ku tamtej, do tamtej. [przypis edytorski] ↩
wonczas — wówczas, wtedy. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Stefan George

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Duch twój, gdy dzisiaj...] · Okładka na podstawie: A Lullaby for Sleepless Angels, cherubsongs@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Duch twój, gdy dzisiaj...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/duch-twoj-gdy-dzisiaj/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.