Loreva

Do Kasie

Jako lód taje przezroczysty z lekka, 
Kiedy go ogień zagrzewa z daleka, 
Tak ja na twarz twą na każdą godzinę 
Patrzam1 a ginę. 
Patrzam a ginę z wielkiego frasunku; 
A jeśli nie dasz łaskawie ratunku, 
Nielutościwą2 tobie wiecznie słynąć3, 
Przyjdzie mnie zginąć. 
W co mie nieszczęście okrutne wprawiło! 
Śmierć tuż, gdy patrzam na to, co mi miło, 
Śmierć tuż, gdybych4 cie namniej5 spuścił z oczy, 
Za mną się toczy. 
Gdzież on mój umysł, który płomień taki 
Aż nazbyt sobie miał za ladajaki6? 
O, próżne dumy! Nie my sobą sami: 
Bóg rządzi nami. 
Tak napiękniejszej7 Narcysus8 urody, 
Gdy się chciał napić, nachyliwszy, wody, 
Jak we źwierciedle, choć nie tego żądał, 
Twarz swą oglądał. 
Nie widał przedtem oblicza swojego: 
Przeto, mnimając kogo być inszego 
Pod wodą, swej sie piekności zdziwował 
I rozmiłował. 
Patrza a patrza, a jem patrza pilniej9, 
Tym w jego sercu sroga miłość silniej 
Cieniem a wodą — kto się nie zadziwi!— 
Płomienie żywi. 
Chwalę, Kupido, strzały twe; w tej mierze 
Niechaj za przykład każdy sobie bierze, 
Że ty na tego, co prze10 piekność hardy, 
Masz munsztuk twardy. 
Zgardzał ten nimfy11, co mu się kłaniały; 
Prze jego hardość, chodząc miedzy skały, 
Stwardziała Echo, powtarzać gotowa 
Człowiecze słowa. 
A gdy tak patrzał na swoje twarz chciwie, 
Już poczuł miłość, wzdycha żałośliwie, 
Już się rozmawiać [z] swem cieniem nie wstydzi, 
A Wenus szydzi. 
„Któżkolwiek jesteś — rzecze — co mieszkanie 
Masz pod tą wodą, usłysz me żądanie: 
Niech wolno będzie dotknąć się twojego 
Ciała ślicznego. 
Co cie wsadziło, dziecię napiekniejsze, 
W tę wodę? Wynidź do mnie! Czy mocniejsze 
Przyczyny bronią i tak wolą12 twoję 
Psują, jak moję? 
Ach! widzę twojej chęci ku mnie znamię; 
Dokąd ja patrzam na cie, patrzasz na mie, 
Mówię, — usta twe snadź odpowiadają, 
Bo się ruchają13. 
Płaczesz, gdy płaczę; gdy żałośnie wzdycham, 
Wzdychasz; śmiejesz się, gdy się ja uśmiecham; 
Chcę cie obłapić14, ręce twe rozciągasz 
I mnie też siągasz. 
Chcę cię całować, wnet usta chętliwe 
Sam mi podawasz; jedno zazdrościwe 
Nam tego wody, co nas rozdzielają, 
Nie dopuszczają. 
Mała rzecz wielkie nam psuje rozkoszy. 
Niechże twe źródła przeklęte rozproszy, 
Bezecna wodo, słońce gorącemi 
Promieńmi swemi”. 
Tak siedział, [z] swojem cieniem rozmawiając, 
A wszelką pomoc żywota zgardzając. 
Usechł z tęsknice. Potem jego ciało 
Kwiatem się stało. 
  1. Patrzam — patrzę. [przypis redakcyjny] ↩
  2. Nielutościwą — nielitościwą. [przypis redakcyjny] ↩
  3. Nielutościwą tobie (...) słynąć — zyskasz sławę bezlitosnej. [przypis edytorski] ↩
  4. gdybych — gdybym. [przypis redakcyjny] ↩
  5. namniej — najmniej (starop. postać stopnia najwyższego, bez wtrąconego później -j). [przypis redakcyjny] ↩
  6. ladajaki — byle jaki, nieważny. [przypis edytorski] ↩
  7. napiękniejszej — w rękopisie: napiękniejszy. [przypis redakcyjny] ↩
  8. Narcysus (gr. Narkissos) — Narcyz, syn boga rzecznego Kefissosa wzgardził miłością nimfy Echo, za co rozgniewana Afrodyta wzbudziła w nim miłość do własnego obrazu odbitego w wodzie. Nie mogąc miłości tej zaspokoić, Narcyz usechł, a na jego miejscu pozostał biały kwiat, noszący jego imię. [przypis redakcyjny] ↩
  9. Patrza (...), a jem patrza pilniej — Patrzy i patrzy, a im uważniej patrzy. [przypis edytorski] ↩
  10. prze — dla, z powodu. [przypis redakcyjny] ↩
  11. Zgardzał (...) nimfy — gardził nimfami. [przypis edytorski] ↩
  12. wolą — dziś: wolę (dawn. B. l.p. rzeczowników r. ż. z osn. spółgł. podnieb.; por.: panią. [przypis redakcyjny] ↩
  13. ruchają — ruszają (forma starop.). [przypis edytorski] ↩
  14. obłapić — uściskać. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Mikołaj Sęp Szarzyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Kasie (Jako lód taje przezroczysty z lekka...) · Okładka na podstawie: Forestedpaths@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Kasie (Jako lód taje przezroczysty z lekka...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/do-kasie-jako-lod-taje-przezroczysty-z-lekka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis