Źródło i licencja tłumaczenia
Koń
Ozdobiony łachem grzywy,
Kocham zawiew zmydlonych twym potem rzemieni
I oddech, juchą1 parnej dymiący zieleni.
Z wargą miękką, jak pierś dziewki,
Przewieś mi poprzez ramię w rzewną bezrobotę2,
Bym twarzą prężnej szyi wyczuwał ciągotę3.
Z białą pręgą lejc4 na szerci5,
Zaprzyjaźnij się ze mną, jak to czynisz z wołem,
Wejdź do mojej chałupy, siądź razem za stołem.
Dam ci cukru, dam ci siana,
Dam bryłę szczerej soli, gleń6 świeżego chleba
I przez okno otwarte przychylę ci nieba.
Powiem tobie, wszystko powiem!
A gdy noc już nastanie, pozamykam dźwierze8
I wspólnie odmówimy wieczorne pacierze.
- jucha — krew. [przypis edytorski] ↩
- bezrobota (neol.) — brak pracy. [przypis edytorski] ↩
- ciągota (rzad.) — dreszcze. [przypis edytorski] ↩
- lejc — dziś popr. forma D. lm: lejców. [przypis edytorski] ↩
- szerć — sierść. [przypis edytorski] ↩
- gleń (gw.) — duża kromka, pajda. [przypis edytorski] ↩
- sępić (daw.) — zaciemniać. [przypis edytorski] ↩
- dźwierze (daw.) — drzwi. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Bolesław Leśmian
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Koń · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-kon/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.