Loreva
Loreva

Utwór 24 z 26

legenda

spojrzeniem obłoki przebrał trójkąt mądre oko boże 
księżyc kroplą ze srebra ciężył o tej porze  
smolny swąd z czarnych lasów się dźwigał 
nad miastami czerwono i dym i gaz 
niebo chodziło kołem jak śmiga1 
zataczał się bo noc głucha czas  
zwykłe słowa 
mówi się zawsze zwykłym słowem 
o inaczej zaczynać na nowo 
otrząsnąć z gwiazd głowę  
noc gwiazdy bulwary drzewa 
wiatr nie tak szarpie mi kurtę jak niegdyś szarpał sukienkę 
przedwiośnie nawet nie śpiewa 
przerwało piosenkę  
ciszą ty chcesz mnie przebić 
w milczeniu słychać twe wieki 
groźbą wołasz do siebie 
boże daleki 
szuka oko bystre 
znalazłeś wstrzymałem oddech 
wznoszą się ręce przeczyste 
czekają kiedy się poddam  
o daleki 
słyszysz te wiersze 
daleki 
nie będę twoim świerszczem 
wzdychają miłością piersi 
nie doczekasz się niebo przemian 
niech się wiersz łamie jak pierścień 
przybywaj ziemio  
ziemia skała glina 
a ja to mięśnie i kościec 
kończy się co się zaczyna 
nie może być jaśniej i prościej  
  1. śmiga — skrzydło wiatraka. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

dzień jak co dzień (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzien-jak-co-dzien/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis