Loreva
Loreva

Utwór 15 z 32

W pałacu królewny śpiącej

Królewna dłoń o martwe zraniła wrzeciono. 
Szerzy się snu zaraza!... Śmierć drzemie u płotu... 
Drzewa, jawą parując, posnęły zielono. 
Motyl zawisł nad studnią skrzydłami bez lotu. 
Mrużąc przygasłych ślepi pilne ametysty, 
Kot do snu łeb przypłaszczył na perłach w szkatule. 
Pies się zwinął oszczędnie w kłębek wiekuisty, 
Ogonem myśl o ludziach zaznaczając czule. 
Kucharz wbił raz na zawsze nos, pełen spiekoty, 
W dym, co zastygł w pióropusz, kędzierzawie zmarły, 
I w kierunku wszechświata dzierżył rondel złoty, 
Gdzie do dna nicość z sadłem za pan brat przywarły... 
Jego żona kochliwa, złoconą kopystką 
Szumną zupę bełtając w cwałującym garze, 
Zasnęła ciałem — w kuchni, a duchem w bezmiarze 
W chwili, gdy pomyślała, że miłość to — wszystko!... 
Wujna z stryjną raczyły skamienieć biblijnie 
W dwa posągi, godnością napuszone czujną 
W czasie, gdy stryjna z króla szydziła przed wujną, 
A wujna włos zsiwiały pobarwiała stryjnie... 
A w sieni król, że wielbił prostotę kobiecą, 
Ściskając pokojówkę w miłosnym rabunku, 
Zdrętwiał na samym wstępie tego pocałunku, 
Co twarz w dziób niedorzeczny wydłużył mu nieco... 
Rój dziadów na portretach w przeszłość zwiesił głowę... 
A fotel, gdzie, od drzemki głupiejąc bezwiednie, 
Paź w uścisku pogmatwał poręcz i królowę2, 
Pruł się przez sen, co zresztą czynił w dnie powszednie... 
Zaś w ostatniej komnacie, na łożu z purpury, 
Śniąc o drogich zawczasu minstrelach3 i skaldach4, 
Królewna, że tak powiem, byt przeżyła z góry 
Z głową w przyszłość wtuloną pod domyślny baldach5!... 
I w puchach prałabędnych grążyła doszczętnie 
Swe ciało tym piękniejsze, że już bez znaczenia... 
A, twarz biedząc uśmiechem, przydawała chętnie 
Stłumionemu istnieniu — wyraz nieistnienia. 
  1. W pałacu królewny śpiącej — wiersz nawiązuje do baśni Charles’a Perrault Śpiąca królewna. W tej baśni zła czarownica przepowiedziała, że w dniu 15. urodzin królewna ukłuje się w palec wrzecionem i umrze. Jedna z siedmiu dobrych wróżek złagodziła jednak ten czar: królewna po ukłuciu zapadła w głęboki sen, a obudzić ją mógł tylko pocałunek księcia. [przypis edytorski] ↩
  2. królowę — dziś popr. forma B. lp: królową. [przypis edytorski] ↩
  3. minstrel — średniowieczny wędrowny śpiewak i recytator poezji. [przypis edytorski] ↩
  4. skald — średniowieczny skandynawski poeta i śpiewak. [przypis edytorski] ↩
  5. baldach (daw.) — baldachim, osłona z tkaniny nad łożem lub tronem. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W pałacu królewny śpiącej · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W pałacu królewny śpiącej · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-w-palacu-spiacej-krolewny/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis