Loreva
Loreva

Utwór 13 z 27

Lili nudzi się

Na kuszetce, przykrytej skórą jaguara, 
Słomianowłosa Lili 
Z oczami fiołkowo-czarnymi, jak chinka, 
Zwinięta w kłębek czyta Maeterlincka, 
Cedząc przez białe zęby srebrny dym cygara. 
U jej nóg, na szerokiej, śniegopłatej kozie, 
Olbrzymi ryżobiały Saint-Bernard 
Napoleon 
W wyczekującej pozie 
Drzemie. 
Leniwa czyhająca cisza popołudnia... 
Książka z szelestem upada na ziemię. 
Lili ziewa, jak kot. 
Przeciąga się długo, żmudnie... 
Siada, 
Miniaturowe stopy opierając o psa... 
Jest «interesująco» blada, 
O ustach barwy karminowej szminki. 
Może trochę za szczupła w ramionach. 
Ma drobne, dziecinne plecy 
I długie, linijne nogi dziewczynki 
Lubieżnie-miękkiej modelacji Ropsa. 
Siedzi zapatrzona w okno. 
Za oknem deszcz pada. 
Drzewa mokną. 
Jesień... 
Ludzie chodzą w kaloszach po błocie... 
Lili jest zimno. 
Ściąga z oparcia czarny szal fokowy 
I otula się nim po szyję. 
Jest, jak małe dzikie kocię. 
Miękkie. Drapieżne. Niczyje. 
W salonie na zegarze wolno bije druga... 
W klatce nad drzwiami, 
Walcząc ze snem, 
Wielka zielona papuga 
Krzyczy swoje wieczne: 
«Je vous aime!» 
Napoleon macha ogonem. 
Łasi się. 
Podaje łapę. 
Lili głaszcze go miękko, z odwróconą głową... 
Nagle pies ze skowytem odskoczył dwa łokcie 
I wtulił się w kąt, za kanapę. 
Lili śmieje się krótko, nerwowo, 
Oglądając pod światło różowe paznokcie.... 
Zaciąga się cygarem. 
Dymi. 
Chłoszcze szpicrutą swoje boskie uda. 
Dym sączy się. 
Znika. 
Wije się, jak szeroka, popielata smuga. 
Aż układa się w górze 
Literami: 
NUDA. 
Cicho. 
Zegar cyka. 
Krzyczy papuga. 
Lili zdaje się nagle, że jej pokój ziewa... 
U jej nóg 
W fałdach spływających tkanin 
Szeregiem kart otwartych ziewał Siewierianin. 
Pod ścianą z płytkiej, wymoszczonej niszy 
Pianino szczerzyło zęby swych klawiszy. 
W wazach ziewały kwiaty senne, jak zatrute... 
Lili wstaje. 
Mnie w ręku szpicrutę. 
Tremo odbija ją mętnie. 
Podchodzi do okna. 
Za okna firanką różową 
Pochmurny dzień jesienny nudził się deszczowo... 
Paszczami bram ziewały senne kamienice... 
Milczy. 
Psa, co się powlókł za nią, potrąciła nogą. 
Patrzy długo na ulicę. 
Ulica pusta. 
Jakby ludzie wymarli. 
Nikogo... 
Dzwoni. 
W drzwiach staje czarny, glansowany Charli... 
Chwila — Oczekiwanie — Za oknem deszcz leje... 
«Podać mi auto. Pojadę w aleje!» 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bruno Jasieński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Lili nudzi się · Okładka na podstawie: 416style@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Lili nudzi się · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/but-w-butonierce-lili-nudzi-sie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis