Loreva

Do Pana Józefa w dniu imienin 1942 roku

To nic, że łzy narodu, że Niemcy i grypa, 
że rak, że głód, że wojna, że kompleks Edypa, 
że jęk, że narzekanie, że pomór i getto  
i że chodzimy z pustą jak dziura kalettą1, 
że meble połamane i szyby wybite 
i że koniec tej wojny jest snem albo mitem, 
że zimno jak cholera, że diabli nadali, 
że «w gruzy» i że wszystko spod nóg się nam wali, 
i że przeklęta ziemia i przeklęte miasto,  
i w chlebie, że trociny lub piasek — nie ciasto,  
i że bułka kosztuje dwa złote pięćdziesiąt, 
i że pieniądze mają łotry i obwiesie, 
że kradną i zabiorą wszystko do ostatka, 
że życie jest jak rebus albo jak zagadka. 
To wszystko nic, sąsiedzie dobry. Wojna krótko 
potrwa, jakieś sześćdziesiąt latek, i cichutko, 
nim się człowiek obejrzy, będziemy w ojczyźnie, 
w nowych spodniach, w krawacie i czystej bieliźnie — 
żeby tak rzec — prawdziwi już obywatele, 
nadęci, uśmiechnięci, chodzący w niedzielę 
do kina i Zachęty oglądać obrazy, 
nie klnący od cholery i jedzący zrazy 
z kaszą i sztukę mięsa z chrzanem i do tego 
jakiś kompot prawdziwy albo wędzonego 
węgorza.  
Tak to będzie. I Sikorski2 będzie, 
pepesowcy3, endecy4, poeci i wszędzie 
znów się żydzi rozplenią i znów stwierdzą ludzie, 
że wszystko było przez nich i że żydzi w brudzie 
rozsiewają miazmaty, i że trzeba szyby 
i sklepy im rozwalić i zęby im wybić.  
I będzie sejm i senat, i nowe obozy 
koncentracyjne, i ci na obroży, 
i ci, co ją trzymają, i będą kolonie, 
będą mądrzy i głupi, zdolni i gamonie, 
będą książki, cenzura, będą grafomani 
i po ulicach będą brodzili pijani. 
W urzędach będą siedzieć sami naczelnicy 
i będzie raz na dobę noc z żółtym księżycem, 
i będą policjanci, będą konfidenci, 
propaganda, złe drogi.  
O. Wy wszyscy święci. 
Wszystko będzie i martwić się właśnie dlatego 
nie należy, nie ustać w wysiłku i biegu, 
i w ogóle.  
Więc pozwolisz, mój panie sąsiedzie, 
że Ci dłoń dziś uścisnę i pocieszę w biedzie. 
I życzymy Ci dzisiaj wszystkiego dobrego — 
na teraz: dużo kaszy i chleba białego 
(w którym nie ma opiłek z miedzi oraz pluskiew), 
żeby Ci dziecko duże wyrosło i tłuste, 
żeby Ci zamiast kwiatów w doniczkach wykwitły 
ogromna kiełbasa i chleb z masłem żytni 
i żeby Niemców diabli w przyspieszonym tempie 
wzięli, i wtedy, miły, czym możesz, to tem pierz 
wroga wstrętnego. A kiedy już moce 
piekielne ich wyniosą i przetrzemy oczy, 
to życzymy posady za tysiąc miesięcznie 
i dziesięciu pokojów meblowanych wdzięcznie, 
małej fabryczki drobiu i rent kilkanaście, 
ogromnego omletu na najczystszym maśle. 
Zdrowia i stu lat życia Tobie i Rodzinie 
i niech Ci ten byt ziemski jak sielanka minie.  
I całujemy Ciebie wreszcie na ostatku 
podpisani poniżej  
K. Baczyński z Matką. 

dn. 19 III A.D. 1942

  1. kaletta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze. [przypis edytorski] ↩
  2. Sikorski, Władysław (1881–1943) — polityk i wojskowy, legionista, premier polskiego rządu na wychodźstwie. [przypis edytorski] ↩
  3. pepesowcy — zwolennicy Polskiej Partii Socjalistycznej. [przypis edytorski] ↩
  4. endecy — zwolennicy Narodowej Demokracji. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Pana Józefa w dniu imienin 1942 roku · Okładka na podstawie: Samantha Forsberg, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Pana Józefa w dniu imienin 1942 roku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-poematy-do-pana-jozefa-w-dniu-imienin-1942-roku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis