Loreva
Loreva

Moja dusza

Moja dusza jest łąką chaotycznych kwieci; 
Czasem nęcą ją gwiazdy, czasem usta świeże, 
A czasem księżycowe ściele sobie leże, 
I z niego w wir życiowych rzuca się zamieci. 
Chorą pieśnią ma dusza jest chorych stuleci; 
Czasem rzewna, jak proste prababek pacierze, 
Lub wmyślona posępnie w mord, krew i grabieże, 
Jak rumak bezwędzidlny1, rozhukany leci! 
Tej duszy śnią się święte lub też kurtyzany — 
Dym kadzideł, skąpany w bachicznej2 wonności — 
I wówczas jej weselne śpiewają peany3, 
Że rozkoszy potęgą świat powstał z nicości; 
Lecz niebawem pokutna znowu w prochu leży 
I z żalu na twarz padłszy, w niebo jasne wierzy. 
  1. bezwędzidlny — od: bez wędzidła; bez pręta, do którego mocuje się lejce; nieograniczony uzdą. [przypis edytorski] ↩
  2. bachiczny — hulaszczy, rozwiązły; por. Bachus, bóg wina i ekstazy. [przypis edytorski] ↩
  3. pean — u staroż. Greków uroczysta pieśń na cześć bogów. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimiera Zawistowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Moja dusza · Okładka na podstawie: Jenny Ondioline, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Moja dusza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zawistowska-moja-dusza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis