Loreva
Loreva

Utwór 35 z 69

Śmierć

Przyniósł jej kwiaty o jesieni, 
(Mój Boże...) 
Tuberozy przyniósł jej śmiertelne.  
I byli w miłość zapatrzeni, 
(Mój Boże...) 
W jakieś wielkie szczęście niepodzielne.  
Mówiła: «Zostań, zostań ze mną, 
(Mój Boże...) 
Będę twoją w tę noc, mój jedyny!  
Będziemy sami nocą ciemną, 
(Mój Boże...) 
Będą dzisiaj nasze zaślubiny...  
Zamknę drzwi, nie będzie słychać, 
(Mój Boże...) 
Że tu jest mój miły Narzeczony»... 
A gdy poszła drzwi zamykać, 
(Mój Boże!!!) 
Ktoś je mocno szarpnął z drugiej strony.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czyhanie na Boga · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-czyhanie-na-boga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis