Loreva
Loreva

Utwór 11 z 17

Schadzka spóźniona

Pójdziemy śladem cienia i szelestu 
Po ścieżce, która wzdłuż rosą połyska. 
Popod1 krzewami sztywnego agrestu 
Pachną na słońcu świeże kretowiska.  
W powiędłych liściach, pokurczonych chłodem, 
Lśnią srebrne resztki wczorajszej ulewy, 
Nad zapuszczonym od dawna ogrodem 
Słychać gawronów trzepoty i śpiewy. 
Obok jabłoni — przypadkowa sosna 
Swe igły w bladym zanurza błękicie. 
O, jakże prędko przeminęła wiosna, 
Pozostawiając przelęknione życie!  
Coraz to mocniej otulasz się w chustę, 
W której pierś twoja, jak w gnieździe, się chowa, 
Trzeba nam było rzec dawniej te słowa, 
Co dzisiaj zabrzmią — spóźnione i puste!  
Trzeba nam było spleść dłonie uparte 
I z zamkniętymi iść w słońce oczyma! 
Dzisiaj te oczy zostaną — otwarte, 
Dzisiaj się warga w pół drogi zatrzyma...  
  1. popod (daw.) — pod. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trzy róże (cykl) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-trzy-roze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis