Loreva
Loreva

Utwór 103 z 118

Wilk i owce

Wilk, chociaż to ostrożny, przecie że żarłoczny, 
Postrzegł ścierwo, chciał dostać i wpadł w dół poboczny1. 
Siedzi w jamie a wzdycha; wtem owieczki słyszy. 
Patrzą w dół, aż wilk w jamie siedzi, ledwo dyszy. 
Odezwał się na koniec, rzekł do nich powolnie: 
«Nie wpadłem, za pokutę siedzę dobrowolnie: 
Trzeba czynić pokutę za boje, za groźby, 
Za to, żem was pożerał...» Owce zatem w prośby: 
«Wynidź z dołu!...» «Nie wyjdę!...» «My będziem podnosić...» 
Droży się wilk, na koniec dał się im uprosić. 
Jęły się więc roboty i tak pracowały, 
Że go ze dna samego jamy wydostały. 
Wyszedł, a zawdzięczając2 nierozumnej kupie, 
Pojadł, pogryzł, podusił wszystkie owce głupie. 
  1. dół poboczny — pułapka z przynętą, wykopany na poboczu, w ostępie. [przypis redakcyjny] ↩
  2. zawdzięczając — tu: odwdzięczając się. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wilk i owce · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wilk i owce · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wilk-i-owce/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis