Loreva
Loreva

Utwór 21 z 27

Przyśnienie w śnie

Pocałunek na skronie przyjm! 
Kiedy czas się rozstawać nam, 
ja to jedno wyznać ci mam: 
dni me były li tylko snem. 
Sądząc tak, nie błądziłeś w tem... 
Że nadzieja odlata stąd 
w noc, czy w dzień, na prawdziwy ląd 
w przywidzenie (czy aby w nie?...) 
masz dlatego być pewnym mniej 
ostatniego odlotu jej? 
Co widzimy, co wydaje się, 
to jest tylko przyśnieniem w śnie...  
Oto stoję, a ryczy brzeg! 
Drze go fali rozbitej bieg! 
W mojej dłoni, w złocistych skrach, 
drobinkami jaśnieje piach. 
Mało go... a jak sypie się sam 
spośród palców ku głębi... tam... 
Kiedy płaczę, gdy łkam... gdy łkam...  
Boże, czemuż to brak mi sił 
ująć mocniej ten złoty pył, 
uratować ze srogich fal 
okruszynę, której mi żal?... 
Co widzimy, co wydaje się, 
to jest tylko przyśnienie w śnie...  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Edgar Allan Poe

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Poezje · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/poe-poezje/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis