Utwór 20 z 23

Zły jar

Łza, dawno zapomniana, śni się memu oku.
Łza — snem!...
A szczęście?... Obłok płynął... Toć1 wiem, że w obłoku!
Toć wiem!

Ów czar jeszcze pamiętam w wiosennym bezkresie —
Ów czar!
I las nagły po drodze — i w tym nagłym lesie
Zły jar2!

W złym jarze człowiek blady krtań nożem przecina...
Więc cóż?
Sam przez się!... Własnoręcznie!... Mówią, że — Przyczyna!
Że — Nóż!

I mówią: «Chciał mrzeć3, głupi! Słońce w twarz mu świeci...
Chciał mrzeć!»...
A on wie, że ból z ciała wymknął się i leci!...
Leć — leć!...

toć — przecież. [przypis redakcyjny] ↩
jar — wydłużone zgłębienie terenu o wąskim dnie i stromych zboczach. [przypis redakcyjny] ↩
mrzeć — umierać. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zły jar · Okładka na podstawie: JarleR@Flickr, CC BY 2.0

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Zły jar · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-zly-jar/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.