Rozdział 1 z 3

I

Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej,
Nerwy że poszły palcami na klawisz,
Uginający się i niebezpieczny
Most nad przepaścią!...
...oni, że ich bawisz,
Szepną, i chrząchną, i krzesły1 swojemi
Stwierdzą, że siedli, i że są na ziemi,
I że istnieją na planecie — który2
Niesie ich rączo (a pono do góry!...).

krzesły — dziś popr. forma N.lm: krzesłami. [przypis edytorski] ↩
istnieją na planecie — który — wyraz „planeta” występuje tu w rodzaju męskim. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Cyprian Kamil Norwid

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej] · Okładka na podstawie: Monica Liu , CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Powiedz im, że duch odbrzmiał myśli wiecznej] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/norwid-powiedz-im-ze-duch-odbrzmial-mysli-wiecznej/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.