Loreva
Loreva

Utwór 12 z 31

Dolina Mnikowska

pod Krakowem

Ztąd o dwie mile, w zachodniéj stronie, 
Śliczna Mnikowska dolina 
Wypieszcza kwiaty na swojém łonie, 
Jak młoda wiejska dziewczyna. 
Między skałami, jak łza po twarzy, 
Jak wąż na posłaniu z kwiatów, 
Tam przez sena gada i ciągle gwarzy 
Strumień na łożu z bławatów. 
A w prawo, w lewo, skaliste grody 
Strumień w objęcia chwyciły: 
Zamkito z głazu, herbto przyrody, 
Związek harmonii i siły. 
Tam w dni świąteczne w wiosennéj porze 
Jadą paniątka z Krakowa, 
Ażeby ujrzeć, żal się mój Boże! 
Uroczą dzikość Mnikowa. 
Jadą więc, jadą wygodnym koczem, 
I przyjeżdżają w południe, 
Przez chwilę patrzą, pochwalą, poczém 
Mówią, że na wsi jest nudnie. 
Więc przywiezione wypiwszy wino, 
Wracają znowu do miasta; 
Ach! nie dla takich, śliczna dolino! 
Twe łono trawą porasta. 
Ten tylko godnie wielbi twe wdzięki, 
Kto pieszo zwidza twe skały, 
Kto z ich wierzchołka wschodu jutrzenki 
Ogląda widok wspaniały; 
Kto się nie boi, żeby kamienie, 
Ciernie lub urwiska skały 
Rozdarły jego modne odzienie, 
I białe ciało zdrapały. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Gustaw Ehrenberg

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dźwięki minionych lat · Okładka na podstawie: Norbert Reimer@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dźwięki minionych lat · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzwieki-minionych-lat/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis