Loreva
Loreva

Rozdział 44 z 66

XVI

Nad grząskim stawem, dwoma obozy, 
Synowie chana, dwóch mężnych braci, 
Kując łańcuchy, wijąc powrozy, 
Czekają Litwy w groźnéj postaci; 
Ostrzą na głazach krzywe szabliska, 
Sprawiają w łukach cięciwy, groty, 
Czynią przechwałki i pośmiewiska 
I rozbijają białe namioty. 
Białe namioty w polu rozbili, 
Konie puścili na grząską paszę, 
Gdy niespodzianie, o rannéj chwili, 
Nadbiegło chrobre rycerstwo nasze; 
Naprzód Glińskiego rajtaria wpada, 
Zabiera szatry1 w polu rzucone 
I co się pasły ich koni stada, 
Zgania tabunem na polską stronę. 
Tatarzy szkodę odbijać lecą, 
Wśród rozpaczliwych krzyków i wrzawy, 
I hufiec pieszy, i konnych nieco 
Przez wrzącą rzeczkę bronią przeprawy. 
Gdzie był bród płytki miejscu piasczystem, 
Napięli łuki, puścili strzały, 
Żelazne groty ze szczękiem, świstem 
W litewskie hufce jak grad leciały, 
Tak gdy niebaczny bartnik podrażni 
Na rój lecące gromady pszczole, 
Z brzękotem groźby i nieprzyjaźni, 
Tysiące żądeł twarz jego kole, 
Celnie strzelają z łuków Tatarzy! 
Strzał wyleciało mnogie tysiące. 
Że za ich cieniem, jak mówią starzy, 
Jakby za chmurą — skryło się słońce, 
Niejednemu pocisk przestrzelił głowę 
I niejednego powalił z siodła, 
Strzała przebiła blachy stalowe 
Albo rumaka ciężko dobodła. 
Litwa się cofa, — ale po chwili 
Śmielej się pocznie brać ku przeprawie, 
Radziwiłłowscy z rusznic strzelili, 
A broń to była nieznana prawie, 
«Hej w imię Boże! przebrnąć te brody!» 
A była gęsta zarośl u brzega; 
Więc Litwa rąbie chrusty i kłody, 
Rzuca do rzeki i po nich wbiega. 
Gliński jak orzeł, jak błyskawica 
Chruścianym mostem rzekę przebywa, 
Na kark tatarski wpada konnica, 
I rzeź nastaje krwawa, straszliwa: 
Grzmot od wystrzałów, twardy zgrzyt blachy, 
Tętnienie koni, rżenie, kurzawa, 
Ciężkie w powietrzu mieczów zamachy, 
Tam wódz rycerstwu ducha dodawa, 
Tam konający «dobij mię!» błaga, 
A sznurem płynąc, warczy posoka, 
Z piersi hordyńców2 pierzchła odwaga. 
Proszą o wsparcie swego proroka. 
  1. szatra — namiot. [przypis edytorski] ↩
  2. hordyńcy — ordyńcy; członkowie ordy, tj. tatarskich sił zbrojnych, armii (także: obozu). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marcin Studzieński · Okładka na podstawie: Steven Lilley@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marcin Studzieński · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-marcin-studzienski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis