Loreva
Loreva

Rozdział 25 z 27

XXIV

Z Wawelu konie zaparskały,  
Migają pióra, szpady, krezy,  
A przodem sadzi drygant1 biały,  
A na drygancie król Walezy.  
Lśkni gęba nowiu złotolita  
Nad starym tumem Panny Maryej —  
Gaweński trefniś, jak banita,  
Z onej sarmackiej gna barbaryej.  
By na waletę cudny Kraków  
Pod modrem niebem srebrzy mu się —  
Wżdy chce purpury król Polaków  
Po krwawym bracie Carolusie.  
I owo bluźni: «Hej, niedźwiedzie!  
O nowym radźcie niedźwiedniku!» —  
Niech tedy k’Francyej bies cię wiedzie,  
Koronowany Sodomczyku!...  
  1. drygant — rączy ogier. [przypis autorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Kronika Mieszczańska · Okładka na podstawie: edward musiak@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Kronika Mieszczańska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kronika-mieszczanska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis