Loreva
Loreva

Rozdział 36 z 88

XII

Lutas to z wolna gwarzy, to już w zapał wpada, 
A Egle zapłakana, nieprzytomna, blada, 
Przypada mu do kolan i błaga przyjaźni: 
„Ocal, szlachetny starcze! ocal go od kaźni1! 
Obaczysz... będzie mężnym, jak tyś był za młodu, 
Będzie druhem wieczystym naszego narodu, 
Jego nikt nie zwycięży, on wszystkich pokona!” 
Lutas gorzko się zaśmiał: „Szalona! szalona! 
Szkoda mi twej miłości, szkoda twej rozpaczy... 
Któż wie, na co go niebo dla Litwy przeznaczy! 
Może na czele hufców znowu tu się zjawi 
Dopuszczać się za Niemnem morderczych bezprawi, 
Zapalać nasze chaty, pastwić się nad dziatwą — 
Ha!! ale Litwa chrobra2 nie poda się łatwo!” 
Starzec westchnął... podumał i coś szepce do niej; 
Spłakana twarz dziewicy radością się płoni 
On wskazał ku niebiosom, ku Niemnowej fali, 
Snadź przyrzeka nieszczęsnej, że więźnia ocali. 
  1. kaźń — tu: kara śmierci. [przypis edytorski] ↩
  2. chrobry (daw.) — dzielny, odważny. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis