Przejdź do treści

Utwór 35 z 118

Jastrząb i sokół

Niech zważa, z kim ma sprawę, kto chce być junakiem.
Jastrząb, że się z niejednym dobrze spotkał1 ptakiem,
Chciał sokoły wojować; śmiał się sokół lotny.
Na koniec z zuchwałości takowej markotny2,
Porwał go; a gdy ostre szpony wskroś przebodły,
Rzekł: «Daruję cię życiem, boś dla mnie zbyt podły»3.
Szpecą sławę zwycięstwa mdłe4 nieprzyjacioły;
Jastrzębie na przepiórki, orły na sokoły.

spotkać się — tu: w bezpośredniej walce. [przypis redakcyjny] ↩
markotny — tu: rozgniewany. [przypis redakcyjny] ↩
podły — lichy, marny. [przypis redakcyjny] ↩
mdły — tu: nędzny, słaby. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jastrząb i sokół · Okładka na podstawie: shaft of light [Explored], Thomas Leth-Olsen@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jastrząb i sokół · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jastrzab-i-sokol/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.