Loreva
Loreva

Utwór 13 z 23

Samotność

Wiatr wie, jak trzeba nacichać... 
Za oknem — mrok się kołysze. 
Nie widać świata, nie słychać, 
Lecz ja coś widzę i słyszę...  
Ktoś z płaczem ku mnie z dna losu 
Bezradną wyciąga rękę! 
Nie znam obcego mi głosu, 
Ale znam dobrze tę mękę!  
Zaklina, błaga i woła, 
Więc w mrok wybiegam na drogę 
I, nic nie widząc dokoła, 
Zrozumieć siebie nie mogę! 
W brzozie mgła sępi się wiotka. 
Sen pusty!... Wracam do domu... 
Nie! Nikt się z nikim nie spotka! 
Nikt nie pomoże nikomu!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Samotność · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Samotność · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-samotnosc/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis