Loreva
Loreva

Utwór 105 z 118

Wilk pokutujący

Wzięły wilka skrupuły1. Wiódł łotrowskie życie, 
Więc ażeby pokutę zaczął należycie, 
Zrzekł się mięsa. Jarzyną żyjąc przez dni kilka, 
Znalazł na polowaniu znajomego wilka. 
Trzeba pomóc bliźniemu! Za pracę usłużną 
Zjadł kawał mięsa — gardzić nie można jałmużną. 
Spotkał jagnię nazajutrz samopas idący2, 
Chciał upomnieć, nastraszyć, zabił go niechcący, 
Nazajutrz widząc cielę, że z krową nie chodzi, 
Zabił go — takich grzechów cierpieć się nie godzi. 
Nazajutrz, gdy się pasły z krowami pospołu: 
«Niech się dłużej nie męczy!» — zjadł starego wołu. 
I tak cierpiąc przykładne z dóbr świata wyzucie, 
Chudy, gdy był grzesznikiem, utył na pokucie. 
  1. skrupuły — wątpliwości, wyrzuty sumienia. [przypis edytorski] ↩
  2. jagnię (...) idący (daw. forma imiesł.) — jagnię idące. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wilk pokutujący · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wilk pokutujący · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wilk-pokutujacy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis