Utwór 64 z 118

Owieczka i pasterz

Strzygąc pasterz owieczkę nad tym się rozwodził,
Jak wiele prac ponosi, żeby jej dogodził.
Że milczała: «Niewdzięczna!» — żwawie1 ją ofuknie2.
Więc rzekła: «Bóg ci zapłać... a z czego te suknie?»

żwawie — dziś popr.: żwawo; szybko. [przypis edytorski] ↩
ofuknąć kogo — robić komuś wymówki, mieć do kogoś pretensje. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Owieczka i pasterz · Okładka na podstawie: Tower of London, Ed.ward@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Owieczka i pasterz · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/owieczka-i-pasterz/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.