Loreva
Loreva

Utwór 1 z 6

Na szczycie

Na krawędzie przepaści, ponad turnic załomy, 
Tu, gdzie orły jedynie tulą skrzydła znużone, 
Hej! wspięliśmy się dumnie i w błękitów ogromy 
Wzrok topimy zuchwały i dłoń wznosim po słońca koronę. 
Dla olbrzymów te szczyty, a dla karłów poziomy! 
Gardźmy płazem, co nie śmie nawet spojrzeć w tę stronę! 
W ten krąg złoty wpatrzeni, w znak sił naszych widomy, 
Zakochajmy się w sobie! wszak jesteśmy, jak blaski wcielone! 
Tak nam duszę rozpiera tężna szczytu ponęta 
Tym szaleństwem radości, że zrywamy już pęta, 
Co nas łączą z brzemieniem nędz padolnych, tak wczoraj odczutem... 
A od nizin, zasłanych pobitymi zbożami, 
Po sinawej mgieł fali płynie powiew za nami, 
Jakby echo jękliwe, i do serca się wkrada wyrzutem... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Na szczycie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-tatr-na-szczycie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis