Utwór 45 z 118

Lew i zwierzęta

Lew, ażeby dał dowód, jak wielce łaskawy,
Przypuszczał konfidentów1 do swojej zabawy.
Polowali z nim razem, a na znak miłości
On jadł mięso, kompanom2 ustępował kości.
Gdy się więc dobroć taka rozgłosiła wszędy,
Chcąc im jawnie pokazać większe jeszcze względy,
Ażeby się na jego łasce nie zawiedli,
Pozwolił, by jednego spośród siebie zjedli.
Po pierwszym poszedł drugi i trzeci, i czwarty.
Widząc, że się podpaśli, lew, choć nieobżarty3,
Żeby ująć drapieży, a sobie zakału4,
Dla kary, dla przykładu, zjadł wszystkich pomału.

konfident (przestarz.) — osoba zaufana, zausznik, powiernik, przyjaciel. [przypis edytorski] ↩
kompan — towarzysz. [przypis edytorski] ↩
nie obżarty — nieżarłoczny. [przypis redakcyjny] ↩
żeby ująć (...) sobie zakału — żeby zapobiec złej sławie. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Lew i zwierzęta · Okładka na podstawie: rabbit, slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Lew i zwierzęta · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bajki-i-przypowiesci-lew-i-zwierzeta/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.