Loreva
Loreva

Mojej matce!

Nie będę już płakać, przyrzekłam to sobie już raz. 
W bólu zakrzepłe serce jak głaz zamknę w sobie. 
Pięści podnoszę ku niebu, groźne obie, twarde, 
Śmiechem upiornym splunę!!! 
Wyfrunę duszą, za kratę wyfrunę1! 
I śmiała się będę, śmiała, 
Żem przecież wolna, żem łez zapomniała... 
Lecz Tobie, o święta, kilka nietkniętych jeszczem2 łez schowała, 
By w ślady Twych prochów, przypaść, zaszlochać, 
Jak dziecko jeszcze zaszlochać. 
  1. za kratę wyfrunę — losy autorki wiersza, Heli Blumengraber, nie są znane, ale ten fragment sugeruje, że w czasie wojny przebywała w zamknięciu: być może w getcie, więzieniu, obozie koncentracyjnym, obozie pracy lub obozie zagłady. [przypis edytorski] ↩
  2. jeszczem (...) schowała — forma rzadko używana; konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: jeszcze schowałam. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Hela Blumengraber

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Mojej matce! · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/blumengraber-mojej-matce/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis