Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt zawiadomić PT. Publiczność, że sala została wynajęta na

Proszę państwa, kolega Jan W. Starzec wygłosi Odę do młodości.

Chciałbym prosić o wyjaśnienie, jakie to jest imię W.

Proszę państwa, W. to nie jest żadne imię. On sobie tylko tak dodał.

Jak to dodał? Jakim prawem? Jakby sobie wszyscy tak zaczęli dodawać, to co by wyszło?

Racja. Mickiewicz nic sobie nie dodawał. Mamo, jest ta szynka?

A po drugie, to ja miałem wygłaszać Odę do młodości, a nie obywatel, który sobie to i owo nielegalnie dodaje! Gdzie on był w 39 roku?

Kolego Starzec, ja pana proszę, opuść pan scenę bezpośrednio.

Nie, nie opuszczę.

To ja pana zmuszę.

Panowie, panowie, z uwagi na powagę miejsca i chwili starajcie się uniknąć scen dantejskich i karczemnych burd.

Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy!

Panie kolego, jeżeli pan nie przestaniesz, to ja pana zrobię na szkielet stuprocentowy.

Młodości, podaj mi skrzydła!

1 czerwca 1947