Loreva
Loreva

Utwór 6 z 10

Dwaj skazańcy

Widziałem dwóch skazańców, co na swym uboczu 
Wysłuchali wyroku pod bagnetów strażą 
I na tłum zgromadzony patrzyli bez oczu, 
Jak ślepiec, kiedy zmierzchu wypatruje twarzą. 
Jeden z nich, licząc jakieś ubiegłe godziny, 
O widzenie się z ojcem poprosił nieśmiało, 
A drugi wnet zawołał: „Ja nie mam rodziny!”, 
A miał ją, lecz mieć nie chciał... Tak mu się zdawało. 
Śnili teraz, że chata, niegdyś ludna, traci 
Ich ciała, bezpowrotnie wyszłe z jej alkierza1. 
Czuli próżnię na miarę wzrostu swych postaci, 
Jak klatka, z której nagle wypłoszono zwierza. 
Jeden z nich, zapatrzony w strzęp własnego cienia, 
Chciwie wody zażądał wargą obolałą, 
A drugi wnet zawołał: „Ja nie mam pragnienia!”, 
A miał je, lecz mieć nie chciał... Tak mu się zdawało. 
  1. alkierz (daw.) — mały, boczny pokój. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ponad brzegami (cykl) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-ponad-brzegami-cykl/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis