Loreva
Loreva

Rozdział 143 z 371

142. Do Joanny Bobrowej

(bez daty)

Ile razy sięgniesz do tej czarnej siateczki, by dać grosz biednemu — wspomnij na mnie, bo ja także biedny — ja takżem żebrał i Tyś mi niegdyś jałmużnę serca rzuciła!

W tej chwili mrok już pada, ledwo mogę dostrzec litery, które piszę, a patrzę w stronę Twoją — w niebo za górami; gwiazdka tam wschodzi i kocham ją, bo niby przyszła od Ciebie.

Leniwo mułem mętne ciekną życia fale 
I na nurtach potoku wszędzie słychać żale — 
Z tyłu śpią bladym zmierzchem przyprószone tonie, 
Z przodu niebo w oddali krwawą łuną płonie, 
A z stron obu pływamy tak zimno i ciemno, 
Że każdy, płynąc, woła: „Przekleństwo nade mną”! 

Wśród takiego życia bądź mi Ty błogosławiona, coś jedynym tu mi była aniołem! O, wspomnij o mnie, ile razy dasz grosz ubogiemu!

Źródło i licencja

Domena publiczna · Zygmunt Krasiński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Listy wybrane · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/listy-wybrane/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis