Loreva

Helenka

Helenka rozkoszne dziecię. 
Wesoło pędziła życie. 
Zabawa z zabawy, uciecha z uciechy: 
Same skoki, żarty, śmiechy. 
Nikt się na Helcię nie gniewa, 
Każdy myśl Helci zgadywa; 
Helcia jak w niebie szczęśliwa. 
Nadeszła kolej niedoli. 
Helenka mimo swej woli, 
Obraża tatkę nieboga, 
W serduszku powstaje trwoga. 
Na czole widać już zmianę 
Łezki, jej dotąd nieznane, 
Po licach płyną; 
Już po twem szczęściu dziecino! 
Lecz znowu błyśnie pogoda, 
Bóg siły Helence doda, 
Będzie tak dobra! tak miła: 
Będzie rodziców cieszyła. 
Ale pomnij, że człowieka 
Wiele cierpień w życiu czeka. 
Złe tu z dobrem przeplatane, 
Znoś wszystko dziecię kochane! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz; Józef Ignacy Kraszewski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bajki i powiastki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bajki-i-powiastki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis