Loreva
Loreva

Czart

Melancholijne damy o rękach z żółtego wosku, 
kukły z oczami z fałszywych obłoków, 
pobladłe wargi zanurzają w spokój 
jak w białe futro troski. 
Łuki wygięte trąby i skrzypiec zerwane struny 
wiszą na ścianach, na ukos na stłuczonych oknach. 
Widma zmierzchliwe biorą znużenie w słomiane palce 
i jak soczewkę pomniejszającą wznoszą do oka. 
A sale puste; ktoś echo rozlał i zmroził. 
Rozlane wino, czy krew rozlana, czy światło? 
Tylko postaci, co już odeszły, wklejone ciągle jeszcze w zwierciadło. 
I ptak zabity ciągle śmiertelnie jęczy w ogrodzie. 
Już ta kareta nigdy nie wróci, a słychać tętent. 
Tylko te stoły poprzewracane, rzucone karty. 
Twarze przy świecach, twarze z zwierciadeł, twarze przeklęte, 
czy nie widzicie? ta zgasła świeca jest czartem.  

II 41 r.

Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czart · Okładka na podstawie: Tobias, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Czart · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-czart/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis