Loreva
Loreva

Utwór 21 z 165

Do Józia

Między grzecznemi dziećmi są czasem mazgaje, 
Jak ci się też Józiu zdaje, 
Czy dobrze na tem wychodzą? 
O! wierz mi, jak cię kocham, same sobie szkodzą. 
Marcinek, jak ty, malutki, 
O najmniejszą drobnostkę zaraz stroił dudki: 
Czy mu się co zapowiedziało, 
Czyli kiedy od mamy dostał czego mało. 
Czy kto nań palec zakrzywił, 
Zaraz się rzewnie roztkliwił; 
Zaraz beczał, zaraz szlochał. 
Nikt go też za to nie kochał; 
Wszyscy się z niego naśmiali, 
Mazgajem go nazywali. 
Nareszcie widzi, że to brzydka wada, 
Choćby oczy wypłakał, wszystko nic nie nada. 
Wziął się na inny sposób: 
Grzecznym był dla wszystkich osób; 
A o co tylko poprosi uprzejmie, 
Każdy od swych ust odejmie: 
I chętnie się z nim podzieli. 
O dawnej wadzie wszyscy zapomnieli. 
Ledwie się popatrzy ładnie, 
Już myśl jego każdy zgadnie, 
Nikt mu już w niczem niesprzeczny: 
Bo Marcinek bardzo grzeczny. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marcinek · Okładka na podstawie: Crying boy in the shadow, Kestas Venzlauskas@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marcinek · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/marcinek/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis