Loreva
Loreva

Nocą letnią

Z wiązu konarów w dygocie zwisa 
Pnącz żalu rozpleniony, 
Prze korzeniami, drga czarna misa 
Wieczności pogrzebionej1. 
Giętko splotami pnie się ze strugi 
Tuman zgniły i łzawy, 
Z gleby parując, mży opar długi, 
Grozą podcina trawy. 
Podgwiezdne kręgi w łzach rozżalone 
Harfiane zbudząż2 skargi? 
Ach, bryły ziemi, bruzdy zielone 
W obłoki tłoczą piargi3! 
Mgłami się bliskość osnuła płaczu, 
Gorzko szlochają płoty, 
Niebiosa sterczą niemą rozpaczą, 
Stromą górą zgryzoty. 
Wzgórze goryczy mieni się szklano, 
Chmury zwiesza zatraty, 
Kto, by ujść sobie4, wyruszy rano, 
Temu przesłoni światy. 
  1. pogrzebiony (daw.) — pogrzebany. [przypis edytorski] ↩
  2. zbudząż — czy zbudzą; przecież zbudzą. [przypis edytorski] ↩
  3. piarg — stos kamieni. [przypis edytorski] ↩
  4. ujść sobie — uciec od siebie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Oskar Loerke

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nocą letnią · Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nocą letnią · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/noca-letnia/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis