Loreva
Loreva

Utwór 7 z 11

Auto-da-fe

Przyjaźń mi zdradnie ręce związała, 
gdym je wyciągał w górę do nieba. 
Ojczyzna plwocią mnie obryzgała, 
gdym ją nakarmiał z wina i chleba. 
Miłość poranna w pustkę wywiodła, 
z twarzą słoneczną Pani alkierza; 
a miłość Święta — bok mi przebodła, 
i do miejskiego ciśnie pręgierza; 
a miłość Gwiezdna — serce wyrwała 
i psom rzucając — naigrawała. 
Rozumek, mistrz mój, w galowym fraku, 
do żelaznego przybił mię woza — 
a na nim dzwoni Śmierć Dolorosa — 
a ja się duszę — w złotym kołpaku.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

In loco tormentorum · Okładka na podstawie: Blowing Winds on Frozen Pond, jimmy brown@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

In loco tormentorum · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/in-loco-tormentorum/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis