Za życia nikt
sprawdza jednym muśnięciem palca sztywność kręgosłupa, choć jest on
najpewniejszą linią ludzkiego ciała. Nikt za nią by nie pożądał, nie śledził jej
posunięć nawet do najbardziej zaawansowanych pozycji. Samo życie dałoby jej
radę i prelekcję na temat przeżycia, czyli samotnego doświadczenia i przetrwania.
uczuciem, które grzęzły w trawie, choć ich nie znalazł tam ani jeden uśmiech.
Widoczne były jednak kątem oka jak spadające gwiazdy, wśród sennych pyłków
i baniek mydlanych, które wypadały z wysokich pięter, wydmuchiwane przez
dziecko, badające z przejęciem długości ich życia i krótkiej przygody.
całkowania1, z pomocą nadeszła niezawodna ekspertyza — statystyczny rozdział na
trafione i niezatopione, których nikt jednak nie obserwował dalej. A te, które nie
chciały tonąć, żeglowały niezbicie w stronę chóru i nikomu nie chciały się
tłumaczyć, jak człowiek śpieszący na próbę generalną, który po drodze nie chce
nawet słyszeć przechodniów, bo oszczędzał głos już w windzie i przedpokoju,
żeby go wydać z siebie w ostatecznym, foremnym wykonaniu, w splendorze
i blasku sceny.
zaistnienia, niebędącego przeżyciem, lecz samodzielnym wyczynem — tą mityczną,
wyniosłą woltą, której w ramach aktualnie panującego DNA zazdroszczą zaocznie
nawet nienarodzone dzieci, w tym także te nie poczęte?
wyników płodnej ewolucji, bo ludność myśli nawet, iż jest to rodzaj wiedzy:
że warto poćwiczyć lotki, w wątpliwym celu, żeby następnie z brawurą godną
obłąkanego, w ostatniej chwili pozdrawiając fale, spaść z uśmiechem ze skraju
granatowego klifu. Odlecieć w poczucie niechybnego awansu, pozwalając sobie
na chwilową nieobecność, zużytą całkowicie na twórczą cyrkulację, w wyniku
której znów zakwitną na targach książki i róże, i bzy. A tam już prawdziwe,
czytelne dziewczyny z krwi i ciała spojrzą na kwiaty z nieskrywanym zachwytem.
I stanie się światło, bo odwieczny cel rozbłyśnie im w dłoni.
- całkowanie (mat.) — rodzaj sumowania nieskończenie wielu nieskończenie małych wartości, stosowany dla wielkości zmieniających się w sposób ciągły. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Za życia nikt · Justyna Radczyńska-Misiurewicz
Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
Za życia nikt · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/radczynska-kometa-zawraca-za-zycia-nikt/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Za życia nikt · Za życia nikt — Justyna Radczyńska-Misiurewicz; Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/radczynska-kometa-zawraca-za-zycia-nikt/; Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: illustration-1
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.